اى بندهء خدا به من هم چيزى بده دستم را از غذا پر كردم كه به او بدهم گفت - ههنا فى رَهْبِي - يعنى اينجا در آستينم بريز . معنى اوّل - رهب - در آيه : ( جَناحَكَ مِنَ الرَّهْبِ - 32 / قصص ) صحيح‌تر است . آيات : ( رَغَباً وَ رَهَباً - 90 / انبياء ) و ( تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ - 60 / انفال ) و ( وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ - 116 / اعراف ) يعنى به ترس و بيم وادارشان كرده . و آيهء : ( وَ إِيَّايَ فَارْهَبُونِ - 40 / بقره ) يعنى ترسيدند . التَّرَهُّب : در معنى به عبادت پرداختن ، همان به كار بردن - رَهْبة است . رَهْبَانِيَّة : زياده روى در تحمّل عبادات از فرط بيم و خوف . و آيه : ( وَ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها - 27 / حديد ) رُهْبَان - هم به صورت جمع و مفرد به كار مىرود . آنكه رُهْبَان را مفرد بداند به - رَهَابِين - جمع مىبندد ولى واژه رَهَابِنَة در معنى جمع باشد شايسته‌تر است . إِرْهَاب : ترسيدن شتران كه از - أَرْهَبْتُ - است . الرَّهْب من الابل - از همين معنى - إرهاب - است . عرب مىگويد : رَهَبُوتٌ خَيْرٌ مِنْ رَحَمُوت : ( بيم داشتن و در صدد چاره بودن بهتر از مورد رحم قرار گرفتن و خوار شدن است ) . رهط : الرَّهْط : گروه و جمعيّتى كه از ده نفر كمتر باشد و گفته‌اند تا چهل نفر را - رهط - گويند . آيات : ( تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ - 48 / نمل ) و ( وَ لَوْ لا رَهْطُكَ لَرَجَمْناكَ - 91 / هود ) و ( يا قَوْمِ أَ رَهْطِي « 1 » - 92 / هود ) .

--> ( 1 ) آيات 91 و 92 / سورهء هود است كه قوم نافرمان شعيب به او مىگويند اگر به خاطر خويشاوندانت .